ถึงเพื่อนๆ ตอนนี้เราออกมาเตะฝุ่นแล้วเน้อ หลังจากที่พยายามอดทนเปนคนดีอยู่ซักพัก ก็เริ่มไม่ไหวแล้น

ทำดีไปก็เสมอตัว แต่ถ้าพลาดขึ้นมาก็โดน.... ก็เลยแบบ เฮ้อ ไม่คุ้มเลย นี่ตูจะเครียดพยายามทำดีทำไมว่ะ

ทำไปเค้าก็ไม่เห็นค่าอยู่ดีอ่ะ ว่าแล้วก็เลยจากมา แบบไม่รู้จะมองหน้ากะเจ้านายติดอ่ะป่าว เค้าคงเกลียดเราไปเลย

ที่อยู่ๆก็ออก แต่ช่างเถอะ ในเมื่อทำไรไปมันก็ไม่ดีอยู่แล้ว แถมยังต้องมารับผิดแทนคนอื่นอีก มันทนไม่ไหวจิงๆ

ก็เลยขอลาออกด้วยประการฉะนี้ ถ้าพี่ๆเพื่อนๆ ที่ทำงานอ่านอยู่ เกศขอโทษน่ะค่ะ ที่ตัดสินใจทำแบบนี้

ไม่อยากทำ แต่ฝืนความรู้สึกตัวเองไม่ไหวแล้ว ถึงแม้สิ่งที่เกศทำอาจจะทำให้พี่ๆรู้สึกไม่ดี แต่ถ้ามีโอกาสก็ยกโทษให้เกศด้วยน่ะค่ะ

ถึงผู้มีอุปการคุณทุกท่าน ขอบขอบคุณมากๆน่ะก๊ะ สำหรับทุกกำลังใจที่ส่งมาให้ ช่วงนี้เราก็เริ่มดีขึ้นแล้วแหละ แต่ยังอยู่ในช่วงตัดสินใจอารายนิดหน่อย เอาไว้ตัดสินใจได้แล้วจะบอกวันหลังเน้อ แล้วช่วงนี้ก็เริ่มเรียนภาษาอังกฤษที่ wall street แล้น สนุกดีได้ฝึกการฟัง ฝึกพูดกับคอมพิวเตอร์ ทำให้เราได้ฟังเสียงเราเทียบกับเสียงต้นฉบับว่าเปนไงบ้าง ทำให้รู้ตัวว่าพูดภาษาอังกฤษเพี้ยนเสียงสูงอ่ะ 5555 ขำดี เราว่าก็โอน่ะ รู้สึกทักษะการฟังดีขึ้น แต่ก็เพิ่งไปเรียนได้ 2 วัน ยังไม่มีไรมาก ไว้มีไรคืบหน้าจะมาเล่าให้ฟังใหม่น่ะ

ขึ้นหัวไว้อย่างนี้ เพื่อนๆคงจะงงใช่ไหมหล่ะ อะไรของมันว่ะ ที่หายไป ก็ความเป็นเกศนั่นแหละที่หายไป ก็ช่วงนี้รู้สึกเหมือนตัวเองเริ่มไม่เหมือนเดิมแล้วอ่ะ ไม่เป็นเกศคนเก่าที่ร่าเริง ตอนนี้รู้สึก เศร้าๆ ห่อเหี่ยว หดหู่ ไม่ค่อยขำๆ รู้สึกหมดแรงอ่ะ อยากพัก ที่เป็นอย่างนี้อ่าน่ะ เพราะเค้ารู้สึกว่า เค้าทำงานได้ไม่ค่อยดีเลยอ่า ไม่เป็นอย่างที่ตั้งเป้าเอาไว้ ซึ่งเราเองก็พยายามจะทำทุกอย่างเท่าที่เราจะทำได้แล้วน่ะ แต่มันก็ไม่ดีขึ้น ก็เลยรู้สึกเหนื่อยใจมาก ท้อด้วย ความท้าทายที่เคยมี มันก็เปลี่ยนเปนความกลัว และกดดันแทน เง้อ ช่วงนี้เศร้าจังเลยอ่า....

555 โล่งใจจิงๆ ในที่สุดการสอบบัญชีตัวแรกของเราก็ผ่านพ้นไปด้วยดี รู้สึกโปร่ง โล่งสบาย เสมือยกอกลงจากภูเขา เอ๊ย ยกภูเขาลงจากอกตะหาก ขอขอบคุณทุกกำลังใจมากๆน่ะจ๊ะ ช่วงนี้เราก็จะกลับมาแป้นแล้นเหมือนเดิมแล้น หลังจากที่คร่ำเคร่งอ่านบัญชีอยู้ซักพัก ว่าแล้วอาทิตย์นี้เราเริ่มเรียนที่ Wall Street วันแรกแหละตื่นเต้นจัง กลัวง่วงนอน 555 ก็มันเหนื่อยนี่น่า แต่เอาเถอะ เอาไว้เรียนแล้วเป็นไงจะไว้มาเล่าให้ฟังน้า

ป.ล. คิดถึงเพื่อนๆมากๆๆๆๆๆๆ เอาไว้ไปเที่ยวกันเตอะ จุ๊บๆ

และแล้วก็ถึงเวลาที่เราจะต้องเรียนวิชา บัญชี วิชาที่แอบกลัวว่าจะเรียนไม่รู้เรื่อง

ก็แหม ตอนเรียนป.ตรี จำได้ว่าเคยเรียนอยู่นิดเดียว ตอนที่เพื่อน อ.ชชนัญมาสอนอยู่ 2 ชม. อ่า

แถมเพื่อนๆที่เรียนก่อนหน้าก็ขู่กันใหญ่เลยว่ายากๆๆๆ แต่ไหนๆก้ต้องเรียนก็เรียนขำๆ ก็แล้วกัน

ซึ่งพอเรียนจิงๆแล้ว ขำมาก ขำจิงๆ ก็อาจารย์ที่สอนน่ะ ตลกมาก เรียนไม่รู้เรื่อง แต่ฮามากๆ

ประทับใจ ไม่มีง่วงนอน นั่งขำกันทั้งห้อง ตอนเรียนก็ขำดีอยู่หรอกน่ะ แต่ตอนเรียนเสร็จนี่ดิขำกว่า

 คือต้องทำรายงานครับท่าน ต้องอ่านงบการเงินของบริษัทที่อยู่ในตลาดหลักทรัพย์

ซึ่งเราได้บริษัท SIS อุ๊แม่เจ้า ต้ออ่านงบการเงินแล้วมาวิเคราะห์ แล้วตอบคำถามอาจารย์...ฮุ ฮุ

อาจารย์ค่ะ อาจารย์เข้าใจอะไรผิดอะป่าวค่ะ ไหนบอกว่าปรับพื้นไง คราวนี้ขำไม่ออกเลย แต่ก็ยังดีนะนี่ที่ได้พี่ๆในกลุ่มช่วยสอน ไม่งั้นอาจตายได้อ่ะ คงจะจำวิชานี้ไปอีกนาน ปรับพื้น ปรับพื้น

 

ป.ล. ถ้าช่วงนี้เห็นเราหัวโตๆไม่ต้องตกใจน่ะ คือเรียนบัญชีจนหัวฟูเลยอ่า

หุหุเพื่อนๆ เมื่อวันเสาร์เราไปสมัครเรียนภาษาอังกฤษที่ Wall Street มาแหละ หลายคนคงนึกอยู่ว่า มันจะเอาเวลาที่ไหนไปเรียนว่ะ วันธรรมดาก็ทำงาน วันเสาร์-อาทิตย์ก็เรียนโท เหอ เหอ ก็วันธรรมดาตอนเย็นหลังเลิกทำงานไง ก็ไปเรียนซัก 1-2 ชั่วโมงก็กลับบ้าน แล้วก็วันเสาร์ตอนเช้าก่อนไปเรียนโท ก็แหม...เข้าใจหน่อยจิ ก็มันอยากทำไรหลายๆอย่าง รู้ว่าเหนื่อย แต่ก็เป็นความเหนื่อยที่เต็มใจ และตั้งใจทำเพื่อความสำเร็จในวันข้างหน้า ก็หวังว่าเรียนไปแล้วภาษาอังกฤษของข้าพเจ้าจะดีขึ้นตามลำดับด้วยเถอะน้า สา........ธุ เอ๊ยม้ายช้ายแล้น ก็นี่แหละมาเล่าสู่กันฟัง หลังจากที่บ่นๆเรื่องเรียนถาษามานาน ในที่สุดก็ตัดสินใจเรียนแล้วจ้า ดีใจน่ะที่ได้เรียน ป.ล. อย่าถามเรื่องค่าเรียนนะค่ะ เพราะว่ามันช่างปวดใจจิงๆ แต่จ่ายเองน่ะ ไม่ได้ขอที่บ้านด้วย จะบอกให้

ฟังเพลงนี้ของน้องไอซ์แล้วน่ารักดี เลยเอาเนื้อมาลงให้อ่านกัน

 

ถูกใจเธอจนได้ ถูกใจเธอจนได้

เมื่อเธอมาทำให้ จิตใจของฉันเต้นรั่ว

ยิ่งเจอก็ยิ่งชอบ ยิ่งชอบก็ยิ่งกลัว รู้ไหมคนดี

บางทีเธอก็ใช่ บางทีก็ไม่ใช่

ดูเธอมีใจให้ แต่บางทีเหมือนไม่มี

ก็เดาใจเธอยาก ไม่รู้ว่าที่จริงนั้นคิดยังไง

***อย่าทำให้รัก เดี๋ยวมันหลงเดี๋ยวมันรัก

ฉันตั้งหลักไม่ทัน เดี๋ยวจะรั้งไว้ไม่ไหว

รักมันปักหัวใจทำไง จะดึงออกไปก็ดึงไม่ออก

อย่าทำให้คิด ถ้าไม่รักฉันซักนิด

เข้าใจผิดขึ้นมาฉันไม่รับผิดชอบ

มาทำให้เคลิ้มตลอด ถ้าเผลอไปกอดแล้วเธอจะว่ายังไง